اشعیا نبی
اشعیا
اشَعیا یکی از انبیای عهد قدیم و نویسندهی اصلی کتاب اشعیا در کتاب مقدس است. او در سدهی هشتم پیش از میلاد، در دوران پادشاهیهای عزیا، یوثام، آحاز، و حزقیا در پادشاهی یهودا خدمت کرد.[۱] اشعیا بهعنوان نبیای شناخته میشود که پیامهایش نهتنها برای قوم اسرائیل، بلکه برای کل تاریخ نجات در الاهیات مسیحی اهمیت بسزایی دارد. نبوتهای او دربارهی مسیح موعود، بهویژه در عهد جدید، بهعنوان پیشگوییهایی از زندگی و خدمت عیسی مسیح تفسیر شدهاند.
ریشهشناسی
نام اشعیا از ریشهی زبان عبری יְשַׁעְיָהוּ (یِشَعْیاهو) گرفته شده است که از دو بخش تشکیل شده: יְשַׁע (یِشَع، بهمعنی نجات) و יָהוּ (یاهو، کوتاهشدهی نام خدا، یهوه). این نام بهمعنای یهوه نجات است یا نجات از یهوه است.
زبان | ریشه | تلفظ |
---|---|---|
عبری | יְשַׁעְיָהוּ | یِشَعْیاهو |
زندگینامه
اشعیا در اورشلیم، پایتخت پادشاهی یهودا، میزیست و بهعنوان نبیای برجسته در دربار پادشاهان یهودا خدمت میکرد. دورهی خدمت او مصادف با تهدیدهای فزایندهی امپراتوری آشور علیه یهودا بود. او در زمان پادشاهانی چون عزیا، یوثام، آحاز، و حزقیا فعالیت داشت.[۲] دعوت او به نبوت در رؤیایی باشکوه در معبد اورشلیم رخ داد، جایی که او جلال خداوند را دید و مأموریت نبوتی خود را دریافت کرد.[۳]
پیامهای اشعیا برای قوم
پیامهای اشعیا ترکیبی از داوری، توبه، و امید به نجات است. او بر سه محور اصلی تمرکز داشت:
- قدوسیت خداوند: اشعیا بیش از هر نبی دیگر بر قدوسیت مطلق یهوه تأکید کرد و او را قدوس اسرائیل نامید.[۴] این مفهوم در رؤیای او از تخت خداوند و سرافیم که فریاد میزدند قدوس، قدوس، قدوس است یهوه صبایوت برجسته است.
- داوری بر گناه: اشعیا فساد اخلاقی، بیعدالتی اجتماعی، و بتپرستی در یهودا را محکوم کرد و هشدار داد که گناهان قوم به داوری الهی منجر خواهد شد.[۵]
3. امید به نجات و مسیحا: نبوتهای اشعیا دربارهی مسیح موعود، بهویژه در بخشهایی مانند غلام رنجکشیده و شاخهی داوود، از مهمترین پیشگوییهای کتاب مقدس دربارهی عیسی مسیح هستند.[۶][۷][۸]
اهمیت در مسیحیت
نبوتهای اشعیا در عهد جدید بهطور گستردهای بهعنوان پیشگوییهایی دربارهی عیسی مسیح تفسیر شدهاند. برای مثال:
- در انجیل به قلم متی فصل ۱ آیه ۲۳، تولد عیسی از باکره بهعنوان تحقق پیشگویی اشعیا دربارهی عمانوئیل (خدا با ما) ذکر شده است.[۹]
- در انجیل به قلم متی فصل ۳ آیه ۳، خدمت یحیی تعمیددهنده با نبوت اشعیا دربارهی صدای نداکننده در بیابان مرتبط است.[۱۰]
- فصل ۵۳ کتاب اشعیا، معروف به غلام رنجکشیده، در عهد جدید بهعنوان توصیفی از رنج و مرگ عیسی برای گناهان بشر تفسیر شده است.[۱۱]
میراث
کتاب اشعیا یکی از مهمترین کتابهای نبوتی در کتاب مقدس است و تأثیر عمیقی بر الاهیات یهودی و مسیحی داشته است. کشف طومار کامل اشعیا در میان طومارهای بحرالمیت در سال ۱۹۴۷، نشاندهندهی قدمت و اهمیت این کتاب در قرنهای پیش از میلاد است. این طومار، که یکی از دقیقترین نسخههای حفظشدهی متن عبری است، تأیید میکند که متن کتاب اشعیا از زمان نگارش تا امروز تقریباً بدون تغییر باقی مانده است.