پرش به محتوا

زبان عبری

از دانشنامه کتاب مقدس
برای بهبود صفحه، در قسمت بحث پیشنهادات خود را با منبع معتبر مطرح کنید تا بررسی و اعمال شود

زبان عبری

زبان عبری یکی از زبان‌های سامی شمال‌غربی است که در کتاب مقدس، به‌ویژه عهد قدیم، نقش محوری دارد. نام «عبری» (به عبری: עִבְרִית، تلفظ: عِوْریت) احتمالاً از ریشه عبری «עבר» (عَبَر، به معنای عبور کردن یا آن‌سو) گرفته شده است که به قوم عبرانی یا سرزمین آن سوی رود فرات اشاره دارد. این زبان در دوران باستان توسط قوم اسرائیل به کار می‌رفت.

کاربرد در کتاب مقدس

زبان عبری زبان اصلی نگارش بخش عمده عهد قدیم است، به‌جز بخش‌هایی که به زبان آرامی نوشته شده‌اند.[۱] در عهد جدید، واژه عبری گاهی برای اشاره به قوم یهود یا زبان آن‌ها استفاده شده است.[۲] عبری در کتاب مقدس نه تنها یک ابزار ارتباطی، بلکه نشانه‌ای از هویت دینی و فرهنگی قوم اسرائیل بود.

پانویس