راحیل
راحیل
راحیل یکی از نامها در کتاب مقدس است که به شخصیتی برجسته در تاریخ بنیاسرائیل اشاره دارد. این نام در متون عبری، یونانی و آرامی کتاب مقدس ظاهر میشود و دارای اهمیت تاریخی، الاهیاتی و فرهنگی است.
ریشهشناسی
راحیل در زبان عبری بهصورت רָחֵל (تلفظ: Rāḥēl) نوشته میشود و به معنای میش یا گوسفند ماده است. این معنا در فرهنگ عبری نمادی از پاکی، معصومیت و لطافت است، زیرا گوسفند در سنتهای باستانی سامی نماد بیگناهی و قربانی پاک محسوب میشد. برخی منابع پیشنهاد دادهاند که راحیل ممکن است از ترکیب רַח (به معنای شادی یا بو) و אֵל (به معنای خدا) گرفته شده باشد، که در این صورت میتوان آن را به شادی خدا یا بوی خدا تفسیر کرد، هرچند این تفسیر کمتر رایج است در مورد نام.
در زبان یونانی عهد جدید، معادل مستقیمی برای این نام بهکار نرفته، اما در ترجمههای یونانی عهد عتیق (سبعینیه)، نام راحیل بهصورت Ῥαχήλ (Rhachēl) ظاهر میشود. در آرامی، این نام بهصورت רָחֵל (Rāḥēl) مشابه عبری است.
زبان | ریشه | تلفظ |
---|---|---|
عبری | רָחֵל (راخِل) | Rāḥēl |
یونانی | Ῥαχήλ (راخِل) | Rhachēl |
آرامی | רָחֵל (راخِل) | Rāḥēl |
برخی منابع نادرست راحیل را به واژه عربی رحل به معنای کوچکننده یا مسافر مرتبط میدانند و آن را عربیشده واژه عبری רָחֵל فرض میکنند اما دانشنامه کتاب مقدس این تفسیر را اشتباه میداند، زیرا راحیل در متون کتاب مقدس ریشه عبری دارد و هیچ ارتباط مستقیمی با واژه عربی رحل در عربی ندارد.
زمینه تاریخی
راحیل در کتاب مقدس بهعنوان همسر دوم و محبوب یعقوب، یکی از پدران بنیاسرائیل، و مادر یوسف و بنیامین معرفی میشود. او دختر لابان، دایی یعقوب، و خواهر کوچکتر لیه بود [۱]. داستان راحیل در پیدایش فصل ۲۹ تا پیدایش فصل ۳۵ شرح داده شده است. یعقوب برای ازدواج با راحیل هفت سال برای لابان کار کرد، اما لابان با فریب، ابتدا لیه را به او داد. یعقوب سپس هفت سال دیگر خدمت کرد تا با راحیل ازدواج کند [۲]. این داستان نشاندهنده عشق عمیق یعقوب به راحیل و جایگاه ویژه او در زندگیاش است.
راحیل برای سالها نازا بود و این موضوع او را بسیار آزرده کرد، بهطوریکه به یعقوب گفت: برایم فرزندی بده، وگرنه میمیرم [۳]. سرانجام، خداوند دعای او را اجابت کرد و یوسف را به او عطا نمود [۴]. بعدها، راحیل هنگام زایمان بنیامین، به دلیل سختی زایمان درگذشت و در نزدیکی بیتلحم دفن شد [۵]. مقبره راحیل تا امروز یکی از اماکن مقدس در سنت یهودی است.