انجیل به قلم متی فصل 6
انجیل به قلم متی فصل ۶
آیه ۱ |
---|
ترجمه قدیم : زنهار عدالت خود را پیش مردم بهجا میاورید تا شما را ببینند، و الاّ نزد پدر خود که در آسمان است، اجری ندارید.
|
آیه ۲ |
ترجمه قدیم : پس چون صدقه دهی، پیش خود کَرِّنا منواز، چنانکه ریاکاران در کنایس و بازارها میکنند تا نزد مردم اکرام یابند. هرآینه به شما میگویم اجر خود را یافتهاند.
|
آیه ۳ |
ترجمه قدیم : بلکه تو چون صدقه دهی، دست چپ تو از آنچه دست راستت میکند، مطلّع نشود،
|
آیه ۴ |
ترجمه قدیم : تا صدقه تو در نهان باشد و پدر نهان بینِ تو، تو را آشکارا اجر خواهد داد.
|
آیه ۵ |
ترجمه قدیم : و چون عبادت کنی، مانند ریاکاران مباش؛ زیرا خوش دارند که در کنایس و گوشههای کوچهها ایستاده، نماز گذارند تا مردم ایشان را ببینند. هرآینه به شما میگویم اجر خود را تحصیل نمودهاند.
|
آیه ۶ |
ترجمه قدیم : لیکن تو چون عبادت کنی به حجره خود داخل شو و در را بسته، پدر خود را که در نهان است، عبادت نما؛ و پدر نهان بینِ تو، تو را آشکارا جزا خواهد داد.
|
آیه ۷ |
ترجمه قدیم : و چون عبادت کنید، مانند امّتها تکرار باطل مکنید؛ زیرا ایشان گمان میبرند که بهسبب زیاد گفتن مستجاب میشوند.
|
آیه ۸ |
ترجمه قدیم : پس مثل ایشان مباشید، زیراکه پدر شما حاجات شما را میداند پیش از آنکه از او سوال کنید.
|
آیه ۹ |
ترجمه قدیم : پس شما به اینطور دعا کنید،
ای پدر ما که در آسمانی،
نام تو مُقدَّس باد.
|
آیه ۱۰ |
ترجمه قدیم : ملکوت تو بیاید.
ارادهی تو،
چنانکه در آسمان است،
بر زمین نیز کرده شود.
|
آیه ۱۱ |
ترجمه قدیم : نان کفاف ما را امروز به ما بده.
|
آیه ۱۲ |
ترجمه قدیم : و قرضهای ما را ببخش،
چنانکه ما نیز قرض داران خود را میبخشیم.
|
آیه ۱۳ |
ترجمه قدیم : و ما را در آزمایش میاور،
بلکه از شریر ما را رهایی ده؛
زیرا ملکوت
و قوّت و جلال
تا ابدالآباد از آن تو است،
آمین.
|
آیه ۱۴ |
ترجمه قدیم : زیرا هرگاه تقصیرات مردم را بدیشان بیامرزید، پدر آسمانی شما، شما را نیز خواهد آمرزید.
|
آیه ۱۵ |
ترجمه قدیم : امّا اگر تقصیرهای مردم را نیامرزید، پدر شما هم تقصیرهای شما را نخواهد آمرزید.
|
آیه ۱۶ |
ترجمه قدیم : امّا چون روزه دارید، مانند ریاکاران ترشرو مباشید، زیراکه صورت خویش را تغییر میدهند تا در نظر مردم روزهدار نمایند. هرآینه به شما میگویم اجر خود را یافتهاند.
|
آیه ۱۷ |
ترجمه قدیم : لیکن تو چون روزه داری، سر خود را تدهین کن و روی خود را بشوی
|
آیه ۱۸ |
ترجمه قدیم : تا در نظر مردم روزهدار ننمایی، بلکه در حضور پدرت که در نهان است؛ و پدر نهان بینِ تو، تو را آشکارا جزا خواهد داد.
|
آیه ۱۹ |
ترجمه قدیم : گنجها برای خود بر زمین نیند، وزید، جایی که بید و زنگ زیان میرساند و جایی که دزدان نَقْب میزنند و دزدی مینمایند.
|
آیه ۲۰ |
ترجمه قدیم : بلکه گنجها بهجهتِ خود در آسمان بیند، وزید، جایی که بید و زنگ زیان نمیرساند و جایی که دزدان نقب نمیزنند و دزدی نمیکنند.
|
آیه ۲۱ |
ترجمه قدیم : زیرا هرجا گنج تو است، دل تو نیز در آنجا خواهد بود.
|
آیه ۲۲ |
ترجمه قدیم : چراغ بدن چشم است؛ پس هرگاه چشمت بسیط باشد تمام بدنت روشن بُوَد؛
|
آیه ۲۳ |
ترجمه قدیم : امّا اگر چشم تو فاسد است، تمام جسدت تاریک میباشد. پس اگر نوری که در تو است، ظلمت باشد، چه ظلمت عظیمی است!
|
آیه ۲۴ |
ترجمه قدیم : هیچکس دو آقا را خدمت نمیتواند کرد، زیرا یا از یکی نفرت دارد و با دیگری محبّت و یا به یکی میچسبد و دیگر را حقیر میشمارد. محال است، که خدا و ممُّونا را خدمت کنید.
|
آیه ۲۵ |
ترجمه قدیم : بنابراین به شما میگویم، از بهر جان خود اندیشه مکنید که چه خورید یا چه آشامید و نه برای بدن خود که چه بپوشید. آیا جان، از خوراک و بدن از پوشاک بهتر نیست؟
|
آیه ۲۶ |
ترجمه قدیم : مرغان هوا را نظر کنید که نه میکارند و نه میدروند و نه در انبارها ذخیره میکنند و پدر آسمانی شما آنها را میپروراند. آیا شما از آنها بمراتب بهتر نیستید؟
|
آیه ۲۷ |
ترجمه قدیم : و کیست از شما که به تفکّر بتواند ذراعی بر قامت خود افزاید؟
|
آیه ۲۸ |
ترجمه قدیم : و برای لباس چرا میاندیشید؟ در سوسنهای چمن تأمّل کنید، چگونه نموّ میکنند! نه محنت میکشند و نه میریسند!
|
آیه ۲۹ |
ترجمه قدیم : لیکن به شما میگویم سلیمان هم با همهی جلال خود چون یکی از آنها آراسته نشد.
|
آیه ۳۰ |
ترجمه قدیم : پس اگر خدا علف صحرا را که امروز هست و فردا در تنور افکنده میشود چنین بپوشاند، ای کمایمانان آیا نه شما را از طریق اُولی؟
|
آیه ۳۱ |
ترجمه قدیم : پس اندیشه مکنید و مگویید چه بخوریم یا چه بنوشیم یا چه بپوشیم.
|
آیه ۳۲ |
ترجمه قدیم : زیراکه در طلب جمیع این چیزها امّتها میباشند. امّا پدر آسمانی شما میداند که بدین همه چیز احتیاج دارید.
|
آیه ۳۳ |
ترجمه قدیم : لیکن اوّل ملکوت خدا و عدالت او را بطلبید که این همه برای شما مزید خواهد شد.
|
آیه ۳۴ |
ترجمه قدیم : پس در اندیشه فردا مباشید؛ زیرا فردا اندیشه خود را خواهد کرد. بدی امروز برای امروز کافی است
|