عهد ابراهیمی
ظاهر
عهد ابراهیمی: بنیانهای مشترک ادیان توحیدی
عهد ابراهیمی (Abrahamic Covenant) به مجموعهای از وعدههای الهی اشاره دارد که در سفر پیدایش (فصل های ۱۲ تا ۱۷) میان خدا و ابراهیم بسته شد. این مفهوم محوری، پایهی الهیاتی مشترک برای سه دین بزرگ یهودیت، مسیحیت و اسلام محسوب میشود.
مؤلفههای اصلی عهد
- وعدههای الهی:
* ذریت فراوان (پیدایش ۱۵:۵) * سرزمین موعود (پیدایش ۱۵:۱۸-۲۱) * برکت جهانی (پیدایش ۱۲:۳)
- نمادهای عهد:
* ختنه (پیدایش ۱۷:۱۰-۱۴) * تغییر نام ابرام به ابراهیم (پیدایش ۱۷:۵)
تفسیرهای بینادیانی
دین | تفسیر کلیدی | منبع مرجع |
---|---|---|
یهودیت | عهد جاودانه با قوم اسرائیل | تورات و تفسیرهای راشی |
مسیحیت | پیشنماد مسیح به عنوان "نسل ابراهیم" | رساله به غلاطیان ۳:۱۶ |
اسلام | اساس امت اسلامی | قرآن (البقره:۱۲۴-۱۳۳) |
مطالعه تطبیقی در دانشگاههای معتبر
۱. مراکز پژوهشی:
- مؤسسه مطالعات ادیان ابراهیمی (دانشگاه آکسفورد)
- مرکز گفتگوی ادیان (دانشگاه جورجتاون)
- دانشگاه عبری اورشلیم (بخش مطالعات یهودی-مسیحی)
۲. برنامههای تحصیلی:
- کارشناسی ارشد "ادیان ابراهیمی" در دانشگاه هاروارد
- دوره دکترای "تفسیر مقایسهای عهد ابراهیمی" در دانشگاه شیکاگو
منابع آکادمیک
کتابها:
مقالات:
منابع دیجیتال:
- Bible Odyssey (پروژه انجمن کتاب مقدس آمریکا)
- Quran Archive (نسخههای خطی و ترجمهها)