پرش به محتوا

اعتقادنامه کالسدون

از دانشنامه کتاب مقدس
برای بهبود صفحه، در قسمت بحث پیشنهادات خود را با منبع معتبر مطرح کنید تا بررسی و اعمال شود

اعتقادنامه کالسدون

اعتقادنامه کالسدون (به انگلیسی: Chalcedonian Definition) یکی از مهم‌ترین بیانیه‌های دکترین مسیحی است که در شورای کالسدون (Chalcedon Council) در سال ۴۵۱ میلادی صادر شد. این بیانیه در پاسخ به تعلیمات انحرافی دربارهٔ طبیعت عیسی مسیح صادر گردید و از آن زمان به‌عنوان سنگ‌بنای الاهیات مسیح‌شناسی (Christology) در بسیاری از سنت‌های مسیحی پذیرفته شده است.

زمینهٔ تاریخی

شورای کالسدون، چهارمین شورای جهانی کلیسا، در پاسخ به جدال‌های الاهیاتی دربارهٔ رابطهٔ طبیعت الهی و انسانی در وجود مسیح تشکیل شد. پیش از آن، دو نگرش افراطی باعث انشعاب‌هایی در کلیسا شده بودند:

نِسطوریانیسم، که تأکید بیش از حد بر دو طبیعت جداگانه در مسیح داشت و بر جدایی الهی و انسانی او پافشاری می‌کرد؛

مونوفیزیسم، که معتقد بود مسیح فقط یک طبیعت الهی دارد و طبیعت انسانی او در طبیعت الهی‌اش حل شده است.

اعتقادنامه کالسدون تلاشی بود برای حفظ تعادل کتاب مقدسی و سنت کلیسای اولیه میان این دو دیدگاه.

مضمون و محتوا

این بیانیه اعلام می‌کند که عیسی مسیح، پسر خدا، در یک شخص، دو طبیعت دارد: خدایی و انسانی. این دو طبیعت:

بدون اختلاط (inconfusedly)

بدون تغییر (immutably)

بدون تقسیم (indivisibly)

بدون جدایی (inseparably)

در وجود مسیح باقی می‌مانند. مسیح کامل در الوهیت و کامل در انسانیت است؛ او از مریم باکره زاده شد، هم ذات با ما از نظر انسانیت و هم ذات با پدر از نظر الوهیت.

متن اعتقادنامه کالسِدون

با پیروی از پدران مقدّس، همه‌ی ما با رأیی هم‌نظر این را تعلیم می‌دهیم بنابراین که خداوند ما عیسی مسیح برای ما همان یگانه پسر است که بوده، خدای کامل و انسان کامل، کاملًا خدا و کاملًا انسان، دارای روح و جسم و جان، در الوهیت هم ذات با خدای پدر و در انسانیت خود هم ذات با ما، به شباهت ما در همه‌ی جوانب ولی بدون گناه. اما در زمان آخر، از خدا مولود از الوهیت پیش از زمان‌ها، ولی در انسانیت خود متولد از مریم باکره و در قامت کاملًا مشابه ما، برای نجات ما و به شباهت ما.

او همان مسیح، پسر و خداوند، یگانه مولود، تصدیق شده در دو طبیعت، بدون اخلاط و تغییر و تقسیم و جدا نمودن است و تفاوت‌های دو طبیعت هرگز به دلیل اتحادشان از بین نمی‌روند. در عوض خصایص هر دو طبیعت همواره باقی بوده و در هر دو یک ذات و یک شخص، نه آنکه او به دو شخص تبدیل یا تقسیم شده باشد، بلکه همان یک پسر، یگانه مولود از پدر، کلمه، خداوند، عیسی مسیح، چنان که از ابتدا انبیا در مورد او تعلیم داده و همان طور که خود خداوند عیسی مسیح ما را تعلیم داد و هم‌چنان که از اعتراف پدران مقدّس به دست ما رسیده است​.... [۱]

پانویس

  1. آر. سی. اسپرول، همه الاهیدان هستند، انتشارات لیگونیر.