پرش به محتوا

ال خنون

از دانشنامه کتاب مقدس
برای بهبود صفحه، در قسمت بحث پیشنهادات خود را با منبع معتبر مطرح کنید تا بررسی و اعمال شود

اِل خَنون

اِل خَنون (به عبری: אֵל חַנּוּן، تلفظ: اِل خَنون) به معنای خدای بخشنده، عنوانی است که در کتاب مقدس بر رحمت و فیض بی قید و شرط خدا نسبت به انسان تأکید دارد. این ترکیب از اِل (خدا) و خَنون (חַנּוּן، بخشنده/مهربان) تشکیل شده و ریشه در توصیف خداوند در خروج فصل ۳۴ آیه ۶ دارد: خداوند، خدای رحیم و بخشنده (חַנּוּן)، دیرخشم و پر از محبت و وفاداری.

خَنون (חַנּוּן): از ریشهٔ «خ.נ.נ» به معنای بخشش، لطف، یا دلسوزی، که اغلب در توصیف رابطۀ خدا با انسانهای نالایق به کار میرود.

اِل (אֵל): نام عمومی خدا .

این صفت در عهد عتیق ۱۳ بار ظاهر میشود، از جمله:

در عهد جدید، بخشندگی خدا در تجسد و فدیه مسیح به اوج میرسد:

پانویس

  1. Fabry, Heinz-Josef, Theological Dictionary of the Old Testament, Eerdmans, 1998, Vol. 5, p. 22.
  2. Danker, Frederick, A Greek-English Lexicon of the New Testament, University of Chicago Press, 2000, p. 1080.