ال خنون
ظاهر
برای بهبود صفحه، در قسمت بحث پیشنهادات خود را با منبع معتبر مطرح کنید تا بررسی و اعمال شود
اِل خَنون
اِل خَنون (به عبری: אֵל חַנּוּן، تلفظ: اِل خَنون) به معنای خدای بخشنده، عنوانی است که در کتاب مقدس بر رحمت و فیض بی قید و شرط خدا نسبت به انسان تأکید دارد. این ترکیب از اِل (خدا) و خَنون (חַנּוּן، بخشنده/مهربان) تشکیل شده و ریشه در توصیف خداوند در خروج فصل ۳۴ آیه ۶ دارد: خداوند، خدای رحیم و بخشنده (חַנּוּן)، دیرخشم و پر از محبت و وفاداری.
خَنون (חַנּוּן): از ریشهٔ «خ.נ.נ» به معنای بخشش، لطف، یا دلسوزی، که اغلب در توصیف رابطۀ خدا با انسانهای نالایق به کار میرود.
اِل (אֵל): نام عمومی خدا .
این صفت در عهد عتیق ۱۳ بار ظاهر میشود، از جمله:
در عهد جدید، بخشندگی خدا در تجسد و فدیه مسیح به اوج میرسد: