ال حن امان
ظاهر
برای بهبود صفحه، در قسمت بحث پیشنهادات خود را با منبع معتبر مطرح کنید تا بررسی و اعمال شود
ال حن امان
ال حن امان (به عبری: אֵל חֵן וֶאֱמוּנָה، تلفظ: اِل حِن وِاِموُناه ) عنوانی است که در کتاب مقدس بر دو ویژگی کلیدی خدا تأکید دارد:
- فیض (חֵן)
- وفاداری (אֱמוּנָה).
این ترکیب در مسیحیت به عنابۀ پایه ای برای درک نجات از طریق مسیح و استواری وعده های خداوند تفسیر میشود.
در متونی مانند خروج فصل ۳۴ آیه ۶ ظاهر میشود: «خداوند، خدای رحیم و رئوف ... و پر از فیض (חֵן) و وفاداری (אֱמֶת).
اِموُناه (אֱמוּנָה): از ریشهٔ اَمان (אמן، پایدار بودن)، به معنای وفاداری، ثبات، یا ایمان.
این دو واژه در مزامیر فصل ۸۶ آیه ۱۵ با هم ترکیب میشوند: «اما تو ای خداوند، خدای رحیم و رئوفی، دیرخشم و پر از فیض (חֵן) و وفاداری (אֱמֶת).»[۱]
پانویس
- ↑ Jenni, Ernst, Theological Lexicon of the Old Testament, Hendrickson, 1997, Vol. 1, p. 409.