پرش به محتوا

ال حن امان

از دانشنامه کتاب مقدس
برای بهبود صفحه، در قسمت بحث پیشنهادات خود را با منبع معتبر مطرح کنید تا بررسی و اعمال شود

ال حن امان

ال حن امان (به عبری: אֵל חֵן וֶאֱמוּנָה، تلفظ: اِل حِن وِاِموُناه ) عنوانی است که در کتاب مقدس بر دو ویژگی کلیدی خدا تأکید دارد:

  • فیض (חֵן)
  • وفاداری (אֱמוּנָה).

این ترکیب در مسیحیت به عنابۀ پایه ای برای درک نجات از طریق مسیح و استواری وعده های خداوند تفسیر میشود.

در متونی مانند خروج فصل ۳۴ آیه ۶ ظاهر میشود: «خداوند، خدای رحیم و رئوف ... و پر از فیض (חֵן) و وفاداری (אֱמֶת).

اِموُناه (אֱמוּנָה): از ریشهٔ اَمان (אמן، پایدار بودن)، به معنای وفاداری، ثبات، یا ایمان.

این دو واژه در مزامیر فصل ۸۶ آیه ۱۵ با هم ترکیب میشوند: «اما تو ای خداوند، خدای رحیم و رئوفی، دیرخشم و پر از فیض (חֵן) و وفاداری (אֱמֶת).»[۱]

پانویس

  1. Jenni, Ernst, Theological Lexicon of the Old Testament, Hendrickson, 1997, Vol. 1, p. 409.